اصول پایه و عمومی نحوه ی عملکرد سنسور فشار معمولا یکسان است. این عملکرد، بر اساس اصل تبدیل یک کمیت مکانیکی (فشار) به سیگنال الکتریکی است. به طور کلی، فشار باعث تغییر شکل دیافراگم می‌شود. این تغییر توسط المان حسگر (مثل استرین‌گیج یا ماده پیزوالکتریک) دریافت می‌شود و به تغییر مقاومت یا تولید ولتاژ تبدیل می‌شود. سپس مدار داخلی سیگنال را تقویت کرده و آن را به خروجی استاندارد مانند 4-20 میلی‌آمپر یا پروتکل دیجیتال تبدیل می‌کند. در سنسورهای پیشرفته، پردازنده داخلی، خطاها را اصلاح می‌کند و داده‌ها را در قالب دیجیتال ارسال می‌کند. به طور کل، عملکرد سنسور فشار از دو وجه اساسی تشکیل شده است:

(1) تبدیل فشار به تغییر فیزیکی یا جسمی.

(2) تبدیل این تغییر به سیگنال الکترونیکی قابل استفاده برای پردازش مجزا.

این دو با هم، سیستم اندازه‌گیری فشار را تشکیل می‌دهند و بسته به فناوری به کار رفته، می‌توانند خروجی آنالوگ یا دیجیتال ارائه دهند. و همچنین قابلیت‌های کالیبراسیون و جبران خطا را نیز دارند.

مکانیکال و تبدیل فشار به تغییر فیزیکی: وقتی فشار به سطح حسگر اعمال می‌رسد، می‌تواند منجر به کاهش یا افزایش فاصله بین دو سطح یا تغییر در استحکام و مقاومت یک المان شود. لایه‌های نازک سیستم مکانیکی که با پایداری ساختاری ساخته شده اند، تحت فشار تغییر شکل کوچکی را تجربه می‌کنند. این تغییر شکل معمولاً حسگر را در یک فاصله معین نسبت به مرجع فیزیکی قرار می‌دهد. واسطه تبدیل به سیگنال الکتریکی: در حسگرها، تغییر مکان به وسیله عناصر الکترونیکی مانند خازن‌های داخلی تشخیص داده می‌شود. برای مثال، در یک سنسور فشار مبتنی بر خازن MEMS، با تغییر در فاصله بین صفحات خازن، ظرفیت خازن تغییر می‌کند و با استفاده از مدارهای تشخیص مناسب به سیگنال ولتاژ قابل تفسیر، تبدیل می‌شود.

نحوه پردازش سیگنال و خروجی حسگر که معمولاً به یکی از دو شکل آنالوگ یا دیجیتال تبدیل می‌شود:

خروجی آنالوگ: تغییرات فشار موجب تغییر در ولتاژ خروجی می‌شوند. این خروجی به طور معمول به ADC‌ های خارجی می‌رسد و به مقادیر دیجیتال تبدیل می‌شود.

خروجی دیجیتال: ADC های داخلی یا خارجی، فشار را به کد دیجیتال تبدیل می‌کنند. میکروکنترلر یا سیستم‌های پردازشی می‌توانند به طور مستقیم این کد را بخوانند.

کالیبراسیون و جبران اثرات محیطی: دما، رطوبت، پیری و نویز محیطی، از عوامل تاثیر گذار بر اندازه گیری هستند. برای این منظور حسگرهای پیشرفته دارای واحدهای کالیبراسیون داخلی یا اعمال جبران دمایی هستند تا بتوانند خروجی تغییرات فشار را از تغییرات دمایی تفکیک کنند.